6 Juli 2007 Buitengewoon Ritmisch

Op vrijdag 6 juli gaat een droom van me in vervulling! Enige tijd geleden vroeg Hans Peter Helder van abelcommunicatie me om een aantal podia te vullen met percussie-acts. Uit alle landen zou het slagwerk vertegenwoordigd worden, dat wil zeggen, de verschillende muziekstijlen zouden worden vertegenwoordigd; West-afrikaanse percussie, cubaanse comparsa, brazil samba, europees drumwerk etc. en dat kan natuurlijk best met artiesten uit Nederland.

Al gauw bleek dat het budget en de subsidie niet voldoende bleken te zijn voor meerdere podia en dus bleef er één podia over. Helemaal niet erg want ik vind het juist leuk dat je alles kan zien en niet hoeft gaan wandelen en zoeken om dan tot de ontdekking te komen dat je te laat bent of dat de act pas veel later begint waardoor je je andere favoriet weer net mist.

Het enige kleine probleempje was dat ik al toezeggingen had gedaan aan diverse artiesten. En dat betekende dus met z’n allen op één podium! Voor het publiek betekent dit nu een lekker gevarieerd en vol programma en het is allemaal gratis en voor niks (echt iets voor ons hollanders).

Op de website www.doedoetinchem.nl kun je op de link Theaterfestival Buitengewoon klikken voor het volledige programma.

Daar zul je op ontdekken dat ik ook mag meedoen! Al eerder had Hans Peter een workshop van me bijgewoond en het was nu ook de bedoeling dat er een voor het publiek toegankelijke workshop kwam. Tegelijkertijd grijp ik de kans om een vette demonstratie met mijn lesgroep uit zowel ’s-Heerenberg als Beekbergen samen met Ma Marafanyi te geven!! Met deze enorme club openen we het festival! En we zijn inmiddels druk aan het oefenen…

Dat we dit zo met elkaar doen is echt helemaal te gek!!!

Na ons laat Willem Wits zijn project Tungsten Wolfram op ons los!??!

En daarna kunnen we met z’n allen genieten van Martin Gort met zijn Rumba y Yuma op conga’s en claves voor een autentiek cubaans sfeertje!! Stro hoedjes en sigaren verplicht!

En dan, en dan, en dan!!!?

Dan komt mijn grote vriend Walter Barkhuysen-Tacke met een kleine workshop didgerido!

En dan?!

Effe kijken, oh ja, oh jaaah! Dan komen de drumbassadors!! Een begrip voor drummers…en als je ze niet kent moet je je abonneren op de slagwerkkrant want daar staan ze zowat iedere week in (ik overdrijf een beetje).

Als laatste sluiten we af met de west-afrikaanse percussie en wel met de band Kanuja van Martin Berhard waar ook meesterdrummer Salia Traore o.a. in speelt. En als het een beetje meezit sluiten we met z’n allen af!

te gek, toch!!!

Ik zie jullie dan!!!

Hartenvrouwen

In mijn ‘percussie-atelier ontvang ik regelmatig groepen voor een trommelworkshop. De ‘hartenvrouwen’ deze keer kwamen met de fiets en de aanstaande bruid op de tandem. Zij was als enige gekleed in knalgeel en de rest in rood, met allerlei harten overal versierd, vandaar jawel de hartenvrouwen.

Ik ving ze buiten op en stond daar in mijn afrikaanse kledij. Wat of we gingen doen werd aan haar gevraagd. Nou, het zal wel iets met strippen zijn…!???!! Afijn, de toon was meteen gezet, ha, ha, ha…

Eenmaal binnen was iedereen aangenaam verrast (en misschien ook wel een beetje opgelucht) dat we met z’n allen gingen trommelen. Uiteindelijk heb ik er zelfs een opname van gemaakt, die (al zeg ik het zelf) best aardig gelukt is. Het was wel grappig aan het einde na de eindbreak bleef het doodstil, pas toen ik de opname stop had gezet brak er een enorm gejuich los. Hartelijk dank dames voor de gezelligheid!

Yunio in het Barghse Huus

Vrijwel elke maandag geef ik djembé-les ofwel afrikaanse percussie in het Barghse Huus in
’s-Heerenberg. Dit theater is een leuk klein zaaltje en de akoestiek is prettig voor je trommelvliezen als je zit te trommelen. Een enkele keer mag ik ook een workshop geven in deze zaal.

yunio1.jpg

Zo ook met Yunio (die overigens in datzelfde gebouw een kinderopvang hebben). Volgens mij had de organisatie enkele studie-dagen georganiseerd en mijn workshop was er ter compensatie van het vele denkwerk op deze dagen. Een welkome afwisseling, van hoofd naar beweging, van concentratie naar ontspanning, van werkgroepen naar allemaal samen!

Bij wijze van uitzondering heb ik het deze keer ook opgenomen en ik vind de opnames helemaal niet slecht! Het is wel grappig als je jezelf terughoort aan het werk met 80 dames! Gelukkig waren er nog twee mannen die me terzijde stonden (bedankt Walter en Marc). En het eindresultaat na een anderhalf uur trommelen en zingen mag er wezen! Binnenkort zal ik een stukje hiervan op de site zetten.

Schakelklas

Schakelklas? Schakelklas, wat een raar woord eigenlijk! Welke vorm van onderwijs is dat dan?

Ik kwam tot de ontdekking dat het kennelijk de schakel tussen het reguliere onderwijs en de buitenlandse kinderen is. De kinderen die nog niet genoeg nederlands spreken om ‘gewoon’ onderwijs te volgen. Ze kunnen echter wel muziekmaken!

En dan in het bijzonder trommelen, met name de kinderen en jongeren uit Afrika hoefde ik niet meer uit te leggen dat bij een 12/8ste maat je zowel tot 4 als tot 6 kan tellen en dat dan door elkaar heen. Zij doen dit van nature! En dansen en zingen! Ik probeer ook altijd een afrikaans liedje te zingen bij het trommelen. Niet door elkaar heen maar het hoort wel bij elkaar.

Op een van de laatste sessies met de kinderen uit de hele wereld heb ik zelfs de vertaling van een liedje geleerd! En ondanks dat ze nederlands komen leren op de school nam ik afscheid in 15 verschillende talen van deze lieve wereldburgers…

Tractors en Djembees

Afgelopen zaterdag was ik in Barendrecht op de Gaarde, een VMBO voor de groene sector. De school had een Open Dag en ik zat met al mijn trommels in een lokaal waar ik even goed kon bestuderen welke soort kippen ik thuis in het kippenhok heb zitten. Ook een poster van alle paardenrassen en varkensrassen sierde de muur. Ik heb eigenlijk nooit geweten dat er zoveel verschillende soorten varkens bestonden. (Oh nee! moet je bij ons op het werk eens komen kijken!)

In het lokaal boven mij was een volledige grasmat neergelegd! Ik heb daar nog even een bodemproef gedaan en gevraagd of ze alsjeblieft niet zouden gaan sproeien in verband met mogelijke wateroverlast. Verder bleef ik daar niet zo lang want ze hadden er ook allerlei soorten bodemverbeteraars (lees mest!) en die roken nogal.

Toen ik aan kwam rijden met mijn busje volgeladen stonden er buiten een hele rij tractors. Daarmee werden door de bestuurders enkele kinderen rond gereden en er was uiteraard uitleg over de machines voor degene die dat wilde. Ook kon je een tennisbal in een potje en op een pion manouvreren, wat zowaar niet makkelijk was, met een kubota graafmachine.

Wat ik erg leuk vond, is dat de bestuurders van de tractors, de loonwerkers en boeren, die bij het zien van mijn djembé’s meteen riepen dat ze niet muzikaal waren en ik dus vooral niets van ze moest verwachten, tot twee keer toe bij mij in het lokaal terugkwamen om een potje te trommelen.

Maar hé, trommelen is in Afrika bij uitstek de muziek van het land. Het wordt o.a. gebruikt om de werkers op het land ritmisch te ondersteunen bij het binnenhalen van de oogst. Dat hadden deze Nederlandse boeren dus intuïtief goed aangevoeld!